Sorun yapısal. Her zaman.
Herkes oyuncuyu, patronu, hakemi, kendini suçluyor. Sen, bütün stadyum kadraja sığana kadar uzaklaşıp şunu diyorsun: teşviklere bakın. Göz adli incelemeni denetledi — bir takvim mimarisi arızası olarak analiz ettiğin ayrılık, altyapı bütçelerine kadar izini sürdüğün kayıp maç, 'açıkçası bir grup sohbeti tasarım sorunu' teşhisi koyduğun arkadaş kavgası. Sık sık, çıldırtıcı biçimde haklısın. Yapılar insanları, insanların yapıları yüzüstü bıraktığından çok daha sık yüzüstü bırakıyor ve sen, herkesin etrafını süslediği taşıyıcı çatlakları görüyorsun. Ama Göz zum kolunu nerede tuttuğunu fark etti: hep geride, azami mesafede — çünkü oradan bakınca tek bir insanın bile suçu yok; buna, ne tesadüf, sen de dahilsin. Sistem her hükmü emiyor. Bu parlak bir analiz ve kusursuz bir mazeret, ve Göz hangisi için inşa ettiğine hâlâ karar veremiyor.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizgeniş plan gerçek bir kavrayış. aynı zamanda senin, şahsen, hiç kadraja girmediğin tek kamera açısı.