Gece 2'de herkesin son araması. Partide kimsenin ilk aklına geleni değil.
Herkes topun peşinde koşarken sen felaketin varacağı yerde duruyorsun — çünkü birinin durması lazım ve bunun sen olduğunu sessizce kabullendin. Göz bu pozisyonu anında tanıyor: sen, her şey yanarken aranan ve her şey yolundayken aranması unutulan arkadaşsın. Girdiğin her grupta tuhaf bir işin var — işler iyi giderken görünmez, kötü giderken suçlu, ikisinde de sapasağlam. Sakinliğin doğal değil; kalbin kendi bildiğini gizlice yaparken senin tekrar tekrar verdiğin bir karar. Bütün sahayı izliyorsun. Belayı kimse hissetmeden şekillenirken görüyorsun. Kimsenin tehlikeli olduğunu bile bilmediği durumları kurtardın ve gerçekleşmeyen felaketler için alkış beklemeyi bıraktın. O dengesizlik itiraf ettiğinden daha çok acıtıyor. Ama Gözün bildiği şu: her grubun, hiçbir şeyin yanından geçemediği bir insanı vardır. Seni bir sebepten seçtiler.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizherkesin felaketinde sakinsin çünkü panik, başkalarına ait olmasına karar verdiğin bir lüks.