Her şeyi, her yerde yapıyorsun — ve tribün yine de senin adını söylemiyor.
Kendi ceza sahanda tehlikeyi temizliyorsun, sonra bir bakmışsın öbür uçta atağı başlatmışsın ve kimse oraya ne zaman vardığını açıklayamıyor. Göz tam olarak ne zaman olduğunu biliyor: her zaman. Sen her zaman oradasın. Gerçek hayatta bu şuna benziyor: grup ödevini yapmak VE formatlamak, geziyi organize etmek VE sonrasını toplamak, akşam 9'daki iş mesajına 'ben yaparsam daha hızlı olur' diye cevap vermek. Güvenilirliğin o kadar istikrarlı ki görünmez oldu — insanlar emeği görmeyi bıraktı çünkü emek bir kez bile durmadı. İhtiyaç duyulmakla çalışıyorsun, ve Göz bunu nazikçe söylüyor, çünkü bu hem motorun hem de yaran. İşe yaramadığın zaman kim olduğunu aslında bilmiyorsun. Sahanın her santimini kat eden insan için tezahürat yapılmaz. Ama seni herhangi bir takımdan çek — iş, arkadaşlar, aile — ve her şeyin sessizce nasıl durduğunu izle. Seni aşağı yukarı dört dakikada fark ederlerdi.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizherkes için koşuyorsun çünkü durduğun an, senin için koşacak biri var mı diye sormak zorunda kalırdın.