Her karar bir TED konuşmasıyla gelir.
Kararı verirdin — sonra açıklardın. Sonra açıklamayı açıklardın. Sonra çerçeveyi anlatan bir takip sesli mesajı gönderirdin. Göz'de dökümler var: dört paragrafa dönüşen iki satırlık mesaj, dipnotlarla gelen 'hayır', koyduğun ve henüz kimse itiraz etmemişken hazır bir bildiriyle savunduğun sınır. Göz'ün altında bulduğu kablolama şu: derinden inanıyorsun ki tamamen anlaşılmak ile sevilmemek bir arada var olamaz — akıl yürütmeni gerçekten takip eden hiç kimse kızgın kalamaz. O yüzden her karar bir eğitim baskısıyla çıkıyor, çünkü açıklamak aslında netleştirme değil. Şeffaflıktan yapılma bir kalkan. Ve çoğu zaman işliyor! Koca odaları saf mantıkla isyandan indirdin. Ama Göz, kalabalığın mantığını değil kanını istediği maçları da gördü — ve sen yine de açıklamaya devam ettin, çünkü durmak kabul edemeyeceğin tek şeyi kabul etmek olurdu: doğru anlaşılarak nefret edilmek, ya da daha kötüsü, yine de nefret edilmek.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizaçıklamak hiçbir zaman netleştirme değildi. tek bir inanca kurulu bir kalkan: seni gerçekten anlayan kimse kızgın kalamaz. göz üzülerek bildirir: kalabiliyorlar.