Sanki zamanın bitiyormuş gibi seviyorsun. Her seferinde.
Her şeyi %200 hissediyorsun. Sevdiğinde, sert seviyorsun — ilk mesajı atan, detayları hatırlayan, aldığından fazlasını veren. Ama tüm bu sevginin altında 'gidecekler' diye fısıldayan korkmuş bir ses var. Her ton değişimini, her geç cevabı, her iptal edilen planı analiz ediyorsun. Güvenceye oksijen gibi ihtiyacın var. Ve en acımasız şaka? Kaçıngan tiplere manyetik olarak çekiliyorsun — sana ihtiyacın olanı veremeyecek tam olarak o insanlar. Sen 'fazla' değilsin. Sadece seni tamamen taşıyabilecek birini henüz bulamadın.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizonu özlemiyorsun. birinin sana dikkat ettiği zamanlarda var olan kendinin versiyonunu özlüyorsun.