Bağlanma stilin ne?

Sen yürüyen bir çelişkisin. Derin bağlanmayı arzuluyor VE ondan kaçıyorsun. Birinin kalmasını istiyor VE test etmek için onu uzaklaştırıyorsun. Uzakken terk edilmiş hissediyor VE yakınken boğuluyor hissediyorsun. İlişkilerin herkesi, sen de dahil, tüketen bir it-çek döngüsü gibi görünüyor. Bu genellikle sevgi ve acının birbirine bağlandığı erken deneyimlerden gelir — yani beynin artık kelimenin tam anlamıyla farkı söyleyemiyor. Kırık değilsin. Sadece aynı anda iki çelişkili program yürütüyorsun. İş, hangisine güveneceğini öğrenmek.

Gelişim kenarı: Modeli gerçek zamanlı olarak tanı. Kaçmak istediğinde — duraksa. Yapışmak istediğinde — duraksa. Cevap genellikle ikisinin arasında bir yerdedir.

İlişkilerde: Herhangi bir eşleşme yoğundur. Sabırlı bir Güvenli partnere ve muhtemelen iyi bir terapiste ihtiyacın var. İkisi de ideal.

Her şeyi %200 hissediyorsun. Sevdiğinde, sert seviyorsun — ilk mesajı atan, detayları hatırlayan, aldığından fazlasını veren. Ama tüm bu sevginin altında 'gidecekler' diye fısıldayan korkmuş bir ses var. Her ton değişimini, her geç cevabı, her iptal edilen planı analiz ediyorsun. Güvenceye oksijen gibi ihtiyacın var. Ve en acımasız şaka? Kaçıngan tiplere manyetik olarak çekiliyorsun — sana ihtiyacın olanı veremeyecek tam olarak o insanlar. Sen 'fazla' değilsin. Sadece seni tamamen taşıyabilecek birini henüz bulamadın.

Gelişim kenarı: Kaygın sezgi değildir. Farkı söylemeyi öğren. Her sessizlik terk edilme anlamına gelmez.

İlişkilerde: Sıklıkla Kaçınganları çekersin (kaygılı-kaçıngan tuzağı). Güvenli partnerler ara — duyguların için seni cezalandırmazlar.

Bağımsızlık senin aşk dilin. Yapışkanlık yapmıyorsun, muhtaçlık yapmıyorsun, 'bu nereye gidiyor?' konuşmaları yapmıyorsun. İnsanlara güvenmenin hayal kırıklığına yol açtığını erken öğrendin, bu yüzden bir kaleye dönüştün. Kendi kendine yeterli. Dokunulmaz. Sorun şu ki, aslında duygusuz değilsin — onu o kadar derine gömdün ki artık bulamıyorsun. Biri yaklaştığında, bedenin kelimenin tam anlamıyla kaçmanı söylüyor. Sen buna 'alana ihtiyaç duymak' diyorsun. Aslında şu: deri ceket giymiş korku.

Gelişim kenarı: Bağımsızlık kaçınma ile aynı şey değildir. Gerçek güç, her içgüdü kaç derken kalmaktır.

İlişkilerde: Kaygılı tipleri çekersin — ve onların yakınlık ihtiyacı senin mesafe ihtiyacını tetikler. Döngü ikiniz için de acımasızdır.

Partnerine ve kendine güveniyorsun. Oyun oynamıyorsun, insanları test etmiyorsun, sevildiğini bilmek için sürekli güvenceye ihtiyacın yok. Doğrudan iletişim kuruyorsun, çatışmaları spiral çizmeden hallediyorsun ve aslında sevginin... güvenli olması gerektiğine inanıyorsun. Bu mükemmel olduğun anlamına gelmiyor — duygusal temelinin sağlam olduğu anlamına geliyor. Kırılmadan savunmasız olabilirsin. Flört havuzundaki en nadir tipsin ve dürüst olmak gerekirse? Geri kalanımız kıskanıyor.

Gelişim kenarı: Kendini daha az güvende hissettiren biriyle yetinme. Sakinliğin onların kaosu için bir davetiye değil.

İlişkilerde: Kaygılı partnerleri dengeler ve kaçınganları yumuşatırsın. Ama birinin ücretsiz terapisi olma.