Czuje wszystko. Na pełnej głośności. W czasie rzeczywistym.
Kiedy rządzisz, nie ma monologu wewnętrznego — jest tylko zewnętrzny. Oko patrzyło, jak relacjonujesz na żywo każdą rolę przywódczą, jaką kiedykolwiek pełniłeś: westchnięcie przy aktualizacji na grupie, owacja na stojąco za małą wygraną, widzialna, słyszalna, całociałowa żałoba po planie, który poszedł w bok. Ty nie masz uczuć wobec swoich projektów; ty masz pogodę. I Oko chce cię porządnie obronić, bo robią z ciebie karykaturę: ta głośność to nie brak kontroli — to nadwyżka troski, która nie ma się gdzie schować. Twoi ludzie zawsze dokładnie wiedzą, na czym stoją, co się liczy i że na ich oczach stoczyłbyś walkę z wszechświatem w ich obronie. Nikt, kto z tobą pracuje, nigdy nie zastanawia się, czy cię to jeszcze obchodzi. Cena jest realna: spalasz energię, którą inni liderzy oszczędzają, twoje złe dni są nadawane w HD i przepraszałeś po większej liczbie spotkań, niż umiesz zliczyć. Ale zapytaj kogokolwiek, kogo prowadziłeś — przy twojej linii bocznej czuli się bardziej żywi niż gdziekolwiek indziej.
Odbierz swój odczyt — za darmo na iPhonieta głośność nigdy nie była złością. to troska bez trybu pokojowego — i wolisz być za bardzo niż nie do odczytania.