Hangi Sanrio Karakterisin?

Önce kenarla gelirsin — sivri uçlar, sırıtış, 'rahatına bakma' enerjisi — ve bu, hassas kısmı rahatsız edilmeden tutmaya yarar. Yaramazlık gerçektir ve hemen arkasındaki yumuşaklık da öyle; deri ceketli bir marshmallow'sun ve bunu yemin ederek inkar edersin. Göz stratejiyi fark eder: sorun çıkaran olarak okunmayı kırılgan olarak okunmaya tercih edersin, çünkü sorun çıkaran incinmez. Cepheyi geçtiğinde şaşırtıcı derecede sadık birini bulursun.

Gelişim kenarı: Yumuşak olarak görülmek, düşündüğün gibi canını yakmaz.

Planı gerçekten uygulayan sensin — ilk mesajı gönderir, işi ayarlar, grubun sessizce dağılmasını engellersin. Neşeli ve hareket halinde, insanları saf momentumla bir arada tutarsın. Göz nadiren söylediğin şeyi fark eder: yapıştırıcının teşekkür almadığını ve bir parçanın vazgeçilmez kalmak için organize etmeye devam ettiğini. Enerji gerçek. Aynı şekilde, her şeyi tutmayı bırakırsan ne olacağına dair küçük bir korku da var.

Gelişim kenarı: Yapıştırıcıyı bıraksan bile grup kalırdı.

Nezaketin gerçek şey — gösteri değil, strateji değil — ve insanların seni 'zararsız' olarak sınıflandırmasının tam nedeni bu. Kibarlığı eziklikle karıştırırlar ve sevdiğin bir şey tehlikedeyken aksini öğrenirler. Göz kimsenin itibar etmediği çeliği görür: doksan dokuz durumda yumuşak olursun ve önemli olan birinde yerinden kıpırdamazsın. Hafife alınmak bir süre önce seni rahatsız etmeyi bıraktı. Bazen işe bile yarıyor.

Gelişim kenarı: Güçlü olduğunun kanıtını kimseye borçlu değilsin.

Biraz sürüklenirsin, biraz geri durursun ve bir yerin güvenli olduğuna karar vermek için zaman alırsın. Ama bir kez bağlandığında, tamamen içeridesin — utangaçlık o kadar eksiksiz bir bağlılığa dönüşür ki seni ürkek olarak yazanları şaşırtır. Göz ipucunu fark eder: soğuk değil, temkinlisin ve beklemek emin olmak için. Sonunda birine indiğinde, onların gökyüzündeki en yumuşak, en değişmeyen hava olursun.

Gelişim kenarı: Kontrolünü bitirmeden önce bazı insanlar güvenlidir.

Herkesin arkadaşısın ve bunda iyisin — sıcak, kolay, keskin köşeler yok. Ama pürüzsüzlük bir pratikdir, kaza değil: kenarları kimse fark etmeden törpülersin. Göz arkadaşlığın sessizce ne satın aldığını fark eder — kimse hayal kırıklığına uğratacak kadar yaklaşmaz, çünkü herkes aynı hoş, iyi aydınlatılmış versiyonunu alır. Herkese karşı naziksin. Neredeyse hiç kimse tarafından tanınmıyorsun ve bu planlanmış.

Gelişim kenarı: Birkaç kişi tarafından tanınmak, herkes tarafından sevilmekten iyidir.

Hayatını konfor ve düşük gürültü için optimize ettin, özür dilemeden — atıştırmalıklar, yumuşaklık, güzel bir şekerleme, zaten güvendiğin insanlar. Drama üzerinden seker çünkü yakalamayı reddedersin. Göz hafife alınan dehayı görür: herkes yapay risklerden bitkin düşerken sen dinlenmiş, memnun, gruptaki en istikrarlı kişi olursun. Tek risk, bir duvar olarak konfordur — bazen rahat köşe aynı zamanda bir saklanma yeridir.

Gelişim kenarı: Konfor bir ödüldür, sadece kaçış yeri değil.