Kardiyo niyetine karşı çıkar. Şeytanın zaten koca bir hukuk ekibi var.
Grup fikir birliğine vardı ve sen güçte bir dalgalanma hissettin. 'Tamam ama karşı argüman—' diye başladın; sevmediğin bir takımı, savunmadığın bir pozisyonu, kapanış konuşması enerjisiyle savunarak. Göz örüntüyü sorguya çekti: kazanmak için tartışmıyorsun. Tartışıyorsun çünkü mutabakat seni kaşındırıyor. Herkesin kafa salladığı bir oda sana kimsenin düşünmediği bir oda gibi geliyor — sen de kendini muhalefet partisi, dayanıklılık ekibi, 'o kadar emin olmayın' diyen tek jüri üyesi ilan ediyorsun. Ve Göz hakkını verecek: çoğu zaman HAKLISIN da. Arkadaş grubunun en kötü fikirlerinin yarısı komisyonda öldü çünkü önce sen dürttün. Sürü düşüncesi gerçek ve sen onun doğal avcısısın. Ama sürekli kaçtığın ifade şu: muhaliflik aynı zamanda bir kale. Hep karşı tarafı savunuyorsan, kimse SENİN tarafına temiz bir atış yapamıyor — gerçek inançlarına, sahici tercihlerine, altına kendi adını koyup savunacağın şeylere. Göz senin kapanış konuşmanı uzun zamandır bekliyor. Seninkini. Şeytanınkini değil.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizhep karşı tarafı savunuyorsan, kimse seninkine temiz bir atış yapamaz. zaten bütün mesele buydu, değil mi.