Maç bitti. İtirazın bitmedi.
Sen futbol izlemiyorsun — onu mahkemede savunuyorsun. Aleyhine çalan her düdük, kare kare ekran görüntüleri ve bir kapanış konuşmasıyla grup sohbetine temyize gidiyor. VAR doksan saniye sürüyor; sen doksan saat. Ama Göz biliyor ki mesele hiçbir zaman hakem değildi. Aynı şeyi işte terfi ters gittiğinde de yapıyorsun, sevdiğin biriyle tartışma yaşayabileceğin bir hükme bağlanmadan bittiğinde de, arkadaşın iptal edip de bahanesi çapraz sorguya dayanmadığında da. Yolun bir yerinde, bir karar acıttıysa yanlış olmuş olmalı diye karar verdin — ve o günden beri dava dosyaları topluyorsun. Turnuva sana sadece bir yargı yetkisi ve bir cübbe veriyor. Kindar değilsin, titizsin. Sorun şu ki temyiz mahkemesi yıllar önce kapandı ve sen hâlâ her gece orada, dilekçe veriyorsun.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizher karara itiraz ediyorsun çünkü tartışabileceğin bir hüküm, taşımak zorunda olduğun bir kayıptan az acıtıyor.