İçindeki çocuğun görülmeye ihtiyacı var. Gerçekten, tam olarak görülmeye.
İçindeki çocuğun İLGİYE ihtiyacı var — gösteriş türünden değil, derin, ruh düzeyinde gerçekten GÖRÜLME türünden. Büyürken bir noktada görünmez hissettin. İlla görmezden gelinmiş değil, ama... tam fark edilmemiş. Tam duyulmamış. Bu yüzden uyum sağladın. Belki odadaki en gürültülü kişi oldun. Belki yardımcı, verici, kendini vazgeçilmez kılan kişi oldun. İkisinde de strateji aynıydı: "Yeterince yaparsam, yeterli olursam, sonunda biri beni görecek." İçindeki çocuk alkış istemiyor. Yanında durulmasını istiyor. Birinin oturup gözlerinin içine bakmasını ve şunu söylemesini: "Buradayım. Dinliyorum. Ve sen önemlisin — yaptıkların için değil, kim olduğun için."
Okumanı al — iPhone’da ücretsizsevgi için sahne alıyorsun çünkü yolun bir yerinde görünmez olmanın sevilmemekle aynı şey olduğunu öğrendin.
Her okumayı bir arkadaşınla, partnerinle veya iş arkadaşınla yap. Sonuçları, en büyük benzerlikleri ve farkları karşılaştırın; ardından yapay zekâ uyumluluk analizini alın.