คุณอยู่ตรงนั้นเสมอ ทุกครั้งไป แม้มันจะมีราคาต้องจ่าย
คุณคือเพื่อนที่คนโทรหาเป็นคนแรกเวลาเรื่องพัง — และคุณก็รับสาย คุณไม่ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่โต คุณแค่อยู่ตรงนั้น คุณจำได้ที่จะทักไปถามต่อหลังบทสนทนาที่หนักๆ จำวันครบรอบที่เขากลัว จำชื่อคนที่เคยทำร้ายเขา ความที่พึ่งได้ของคุณหายากจริงๆ ในยุคนี้ สิ่งที่ทำให้คุณต่างจากคนอื่นที่ก็หวังดีเหมือนกันคือ: คุณไม่ต้องการให้ใครมายกย่อง คุณไม่ได้คอยจดบัญชีหรือรอคำขอบคุณ คุณอยู่ตรงนั้นเพราะทางเลือกอีกทาง — การปล่อยให้คนที่คุณห่วงต้องเผชิญอะไรคนเดียว — มันเป็นสิ่งที่คุณรับไม่ได้เฉยๆ
รับการอ่านของคุณ — ฟรีบน iPhoneคุณอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ก่อนถูกขอ คนลองใจคุณครั้งเดียว — แล้วก็เลิกลอง เพราะรู้คำตอบแล้ว