Jesteś zakładką, a nie obiektem westchnień.
To zaboli, ale musisz to usłyszeć: nie jesteś ich priorytetem. Jesteś ich wygodą. Piszą, gdy im się nudzi. Widują cię, gdy pozwala im grafik. Trzymają cię blisko, żeby cię nie stracić, ale wystarczająco daleko, żeby się nie angażować. Jesteś zapisaną kartą, której jeszcze nie zamknęli — nie dlatego, że chcą ją przeczytać, ale dlatego, że zamknięcie jej byłoby zbyt ostateczne. Zasługujesz na to, by być czyjąś stroną główną, nie 47. otwartą kartą. Ktoś, kto daje ci energię tylko wtedy, gdy jest mu wygodnie, nie daje ci niczego. Zamknij tę kartę sam. Przetrwasz, a szczerze mówiąc, rozkwitniesz.
Odbierz swój odczyt — za darmo na iPhoniejesteś wygodny, nie wybrany. I już to wiedziałeś, ale usłyszenie tego od odczytu uderza inaczej niż przyznanie się przed sobą.