Seni sevmekten çok sana ihtiyaç duyan insanlar buluyorsun.
İyi durumda olan insanları seçmiyorsun. Bunu fark ettin ve hazır bir açıklaman var — potansiyel görüyorsun, yargılamıyorsun, nasıl olduğunu biliyorsun. Hepsi doğru. Altında ise bir mekanizma var: kurtarılmaya ihtiyacı olan biri gidemez, gidemeyen biri de senin yüzüne düzgünce bakması istenemeyecek biridir. Sen de çöküşün ortasındakileri alıyor ve vazgeçilmez oluyorsun; sonra her seferinde aynı şekilde bitiyor — ya toparlanıp gidiyorlar ya toparlanmıyorlar ve sen tükeniyorsun. Göz, hiç riske atmadığın şeyin, sen gitsen de gayet iyi olacak biriyle olmak olduğunu fark ediyor; çünkü o zaman onun kalması bir anlama gelirdi ve sen bir kez bile bir şeyin anlama gelmesine izin vermedin.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizSenden hiçbir şeye ihtiyacı olmayan bir kişiyi dene. Önce yavan, sonra sıkıcı, sonra dayanılmaz gelecek — ve onun biraz ötesinde asıl şey başlıyor.
gidemeyecek insanları seçiyorsun, çünkü gidebilecekken kalan biri, taşıyamayacağın bir anlama gelirdi.
Her okumayı bir arkadaşınla, partnerinle veya iş arkadaşınla yap. Sonuçları, en büyük benzerlikleri ve farkları karşılaştırın; ardından yapay zekâ uyumluluk analizini alın.