3 ay kaybolup sonra hiçbir şey olmamış gibi geri gelirsin.
Arkadaşlarını seviyorsun. Gerçekten. Sadece... göstermeyi unutuyorsun. Haftalarca. Bazen aylarca. Kendi dünyana çekiliyorsun — kötü niyetle değil, asla tam olarak bitmeyen derin bir içsel yeniden şarj ihtiyacıyla. Sonra "haha ne kaçırdım" diye ortaya çıkıyorsun, sanki zaman sosyal bir yapıymış gibi (öyle ama yine de). Çılgın kısmı? Arkadaşların hâlâ seni seviyor. Çünkü GERÇEKTEN ortaya çıktığında, tam anlamıyla oradasın, gerçekten komiksin ve beklemeye değersin. Çıta yerde sürünüyor ve sen hâlâ ona takılıyorsun.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizaylarca kaybolup hiçbir şey olmamış gibi geri geliyorsun. umursamadığın için değil — sürekli iletişim senin için fazla enerji gerektiriyor.