İkinci bir duyuruya kadar çevrimdışı. Aramayın.
Maç sonu düdüğü. Kazandılar. Ve sen? Sen artık yoksun. Göz çıkışını canlı izledi: telefon yüzüstü, uygulama 'alakasız sebeplerden' silindi, grup sohbeti bildirimi cerrah hassasiyetiyle susturuldu. Geri döneceksin — üç gün sonra, inzivadan bronzlaşmış, 'görmedim bile' diyerek. Göz zanaate saygı duyuyor ve örüntü futbolun çok ötesine uzanıyor: arkadaşının girişimi yatırım aldığı hafta sessizleştin. Nişan duyurusuyla şüphe uyandıracak kadar çakışan bir 'sosyal medya molası' verdin. Yokluğun, başkalarının zaferlerinin zaman damgası. Göz'ün asıl gördüğü şu: zayıf değilsin — insanları koruyorsun. Yüzünün ne yapacağını, sesinin neyi ele vereceğini tam olarak biliyorsun ve mutluluğu kötü oynamaktansa ya da acıyı herkesin içine sızdırmaktansa ortadan kaybolmayı tercih ediyorsun. Buharlaşmak, onurla yapılan hasar kontrolü. Ama Göz kaçındığın defteri tutuyor: her çıkış, birinin 'evet, bu acıttı' diyebileceği bir âna mal oluyor — ve sızının ortasında görülmenin seni gerçekten öldürmediğini keşfedebileceğin âna.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizkırılgan olduğun için gitmiyorsun. gidiyorsun çünkü yüzünün ne söyleyeceğini tam olarak biliyorsun.