Dünyayı olması gerektiği gibi görüyorsun — ve oraya varana kadar durmayacaksın.
Asla kapanmayan bir ahlaki pusulan var. Her kusuru, her kestirmeyi, her 'yeterince iyi'yi fark ediyorsun - ve bu seni fiziksel olarak rahatsız ediyor. İnsanlar sana mükemmeliyetçi diyor, sanki bir hakaretmiş gibi. Ama sen gerçeği biliyorsun: birinin standartları olmalı. İç eleştirmenin başka herkesin sesinden daha yüksek. Kendini imkansız kurallara tabi tutuyorsun ve sonra neden bitkin olduğunu merak ediyorsun. Dünyanın senin dürüstlüğüne ihtiyacı var. Ama kusurlu olmanın kırık olmakla aynı şey olmadığını öğrenmelisin.
Okumanı al — iPhone’da ücretsizherkesi imkansız standartlara tabi tutuyorsun. ama hiç kimsenin standartları, sabah 3'te kendin için belirlediklerinden daha yüksek değil.