วัยเด็กที่ไม่มีใครรับไว้ กลายเป็นคำตัดสินต่อทุกอย่าง
บางอย่างในชีวิตคุณพังตั้งแต่เนิ่น ๆ และพังหมด และไม่มีใครที่ควรรับไว้ทำ — เลยความเจ็บเลิกหาความช่วยเหลือ แล้วเริ่มหาคนให้โทษ แล้วกลายเป็นทุกคนให้โทษ คุณตัดสินใจว่าโลกที่ทอดทิ้งเด็กได้ย่ำแย่ขนาดนี้ ไม่สมควรได้ความไว้ใจ และตามตรง ส่วนที่คุณโกรธก็จริงอยู่ ความโศกคือความโกรธโตใหญ่กว่าความเศร้าที่จุดมัน แล้วตอนนี้มันพุ่งไปที่ทุกอย่าง แทนคนเจาะจงที่ปล่อยคุณจริง ๆ Eye จดไว้: คุณไม่ได้ผิดที่ถูกทอดทิ้ง คุณแค่เริ่มลงโทษในสเกลที่ผิด
รับการอ่านของคุณ — ฟรีบน iPhoneคนที่ปล่อยคุณนั้นเจาะจง โลกที่คุณกำลังลงโทษไม่ใช่
สเกลที่แน่ชัดที่ความเศร้าของคุณโตเกินมานานแล้ว
ทำการอ่านไหนก็ได้กับเพื่อน คนรัก หรือเพื่อนร่วมงาน เปรียบเทียบผลลัพธ์ ความเหมือนและความต่างที่เด่นที่สุด แล้วรับการวิเคราะห์ความเข้ากันได้จาก AI