คุณรู้ดีว่าอะไรไม่โอเค แค่ยังไม่พร้อมจะรู้สึกกับมันเท่านั้นเอง
มีบางอย่างค้างอยู่ในอกคุณที่ยังไม่เคยมองมันตรงๆ ไม่ใช่เพราะไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น — คุณรู้ คุณสัมผัสรูปร่างของมันได้แม้ในความมืด แต่การยอมรู้สึกกับมันจริงๆ แปลว่ามันจะกลายเป็นเรื่องจริง และพอเป็นเรื่องจริง คุณก็ต้องทำอะไรสักอย่างกับมัน คุณเลยถอยออกมาหนึ่งก้าว มองมันจากระยะปลอดภัย เล่ามันจากข้างนอก เรียกมันว่า ‘เรื่องที่เคยเกิดขึ้น’ ทำให้มันเป็นแค่ข้อเท็จจริง แทนที่จะเป็นความรู้สึก ดวงตาเห็นความต่างนั้น: มีเรื่องเวอร์ชันที่คุณเล่า กับความรู้สึกจริงๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้เรื่องนั้น — อันที่คุณยังไม่ยอมให้มันซึมเข้าใจ ความเศร้าที่คุณเรียกชื่อมันได้แต่ไม่เคยได้เศร้าจริง ความโกรธที่คุณอธิบายได้แต่ไม่เคยได้ระบาย ความเจ็บที่คุณคอยจัดการมันนานจนลืมไปว่ามันควรจะเจ็บ มันยังอยู่ตรงนั้น และมันจะไม่ไปไหนจนกว่าคุณจะยอมให้มันซึมเข้าใจจริงๆ
รับการอ่านของคุณ — ฟรีบน iPhoneคุณรู้ว่าอะไรไม่โอเค แค่ยังไม่ยอมให้ตัวเองรู้สึกกับมัน — และส่วนหนึ่งในใจก็แอบหวังว่าถ้ารอนานพอ เดี๋ยวมันคงละลายหายไปเอง