ชอบเขาอยู่นะ แต่จะไม่พูดออกมาให้ได้ยินแน่นอน
คุณมีความรู้สึกอยู่ ความรู้สึกที่ลึก ละเอียด เฉพาะเจาะจง — ที่คุณจะไม่มีวันบอกเขาเด็ดขาด คุณรักษาภาพว่าชิลล์ๆ เอาไว้ ขณะที่ในใจรันโปรเซสวิเคราะห์อารมณ์อยู่เบื้องหลังตลอดเวลา คุณถอยออกมาตอนที่ทุกอย่างกำลังจะดี — ไม่ใช่เพราะไม่แคร์ แต่เพราะการแคร์คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับคุณ เคยมีคนผ่านกำแพงเข้ามาได้ครั้งหนึ่ง และคุณก็ยังตั้งหลักใหม่อยู่จนถึงตอนนี้ คนที่ผ่านกำแพงนั้นเข้ามาได้จะเจอบางอย่างที่คุ้มกับทุกสิ่ง ปัญหาคือกำแพงเดียวกันนั้นก็กันคนที่ไม่ได้ถูกสร้างมาให้รอออกไปด้วย
รับการอ่านของคุณ — ฟรีบน iPhoneคุณกั้นใจเพราะครั้งหนึ่งคุณเคยเปิดให้ใครเข้ามาง่ายๆ แล้วเขาไม่ได้เห็นค่ามันเหมือนเป็นสิทธิพิเศษอย่างที่มันควรเป็น คุณจำความรู้สึกตอนนั้นได้แม่นเลย