คุณไม่ได้หายไปไหน — แค่ค่อยๆ กลายเป็นตัวประกอบในเรื่องของกันและกัน
มันค่อยเป็นค่อยไป เป็นอาทิตย์ บางทีเป็นเดือน คุณเริ่มตอบช้าลง นัดต่างๆ ก็เริ่มคลุมเครือ ‘ช่วงนี้งานยุ่งมากเลย’ คุณยังอยู่ — แค่อยู่น้อยลง เย็นชาลง อีกฝ่ายก็คงรู้สึกได้ คุณก็รู้ว่าเขารู้ แต่การพูดมันออกมาตรงๆ มันเหมือนจุดระเบิด ทั้งที่ปล่อยให้มันค่อยๆ จางหายไปเองก็ได้ คุณบอกตัวเองว่าแบบนี้มันใจดีกว่า บางทีก็จริง แต่ส่วนใหญ่มันคือวิธีเลี่ยงการเป็นฝ่ายบอกเลิก — ปล่อยให้มันจบไปพร้อมกันทั้งสองคน แทนที่จะเป็นคนลงมือทำให้มันจบ
รับการอ่านของคุณ — ฟรีบน iPhoneคุณค่อยๆ จางหายทั้งที่ตัวยังอยู่ — เพราะถ้าพูดออกมามันจะกลายเป็นจริง และคุณยังไม่พร้อมเป็นตัวร้ายในตอนนั้น